Van functie naar jezelf
Vanmorgen stapte zij binnen. Verzorgd, professioneel en gekleed zoals ze iedere werkdag ook verschijnt. Kleding die past bij haar functie. Kleding die uitstraalt: ik weet wat ik doe.
En dat klopt ook.
Jaren ervaring. Verantwoordelijkheid. Mensen die op haar rekenen. Een functie waar ze trots op mag zijn.
Voordat we de bak in liepen, keek ik naar haar schoenen en zei met een glimlach:
“Met hakken in het zand kom je niet zo ver.”
We moesten er allebei om lachen.
Ze trok haar hakken uit, stapte in haar kaplaarzen en liep met me mee de paardenbak in.
Misschien lijkt dat een praktisch moment. Een logische keuze, omdat hakken nu eenmaal niet handig zijn tussen de paarden.
Maar voor mij gebeurde er op dat moment al iets veel belangrijkers.
Ze liet, al was het maar heel even, haar rol buiten de bak.
Want zodra iemand tussen de paarden staat, maakt een functie geen indruk meer.
Een paard kent geen visitekaartjes, geen hiërarchie en geen status. Het kijkt niet naar wat je bereikt hebt of hoeveel mensen je aanstuurt. Het reageert uitsluitend op wie je op dat moment bent.
Dat vind ik misschien wel het mooiste aan paardencoaching.
In ons dagelijks leven zijn we vaak bezig met wat we doen. We stellen ons voor met onze functie, beantwoorden e-mails vanuit onze verantwoordelijkheid en nemen beslissingen vanuit onze rol. Soms raken we daar zo aan gewend dat we bijna vergeten dat er onder die functie ook nog een mens zit.
Een mens die spanning voelt.
Die twijfelt.
Die soms moe is.
Die behoefte heeft aan rust.
Tijdens de sessie zag ik precies dat gebeuren. Langzaam verdween de vanzelfsprekendheid van de werkrol naar de achtergrond. Niet omdat die rol niet belangrijk is, maar omdat er ruimte ontstond voor iets wat daaronder al die tijd aanwezig was.
De mens.
En juist op dat moment gebeurde er iets bijzonders.
Het paard reageerde niet op haar functie.
Het reageerde op haar.
Dat is precies waarom ik al jaren geloof in de kracht van paarden. Ze kijken niet naar wat je hebt opgebouwd, maar naar wat je uitstraalt. Ze nodigen je uit om niets hoog te houden en niets te bewijzen.
Misschien is dat wel de grootste les van vandaag.
Soms begint verandering niet met grote inzichten of ingewikkelde gesprekken.
Soms begint het met het uittrekken van een paar hakken, het aantrekken van kaplaarzen en de bereidheid om jezelf weer even belangrijker te maken dan je functie.
Want uiteindelijk kom je misschien binnen vanuit je werk.
Maar het mooiste is als je naar huis gaat als jezelf.
💚