Nieuwe module PTSS, niet voor veteranen

Zondagavond was ik aanwezig bij de zakenreisconferentie ‘Horse and Coach ere van het 10-jarig bestaan van HCI. In een informele setting kwamen zo’n 100 animal Health experts bijeen om te leren van inspirerende sprekers en kennis te delen op het gebied van animal Health en hun management. Naast presentaties en interviews met een aantal speakers, onder wie Anne-marie Bell (Heatteater Holy Cross) en Sheila Guise , vulde een interessant scala aan sprekers het podium, variërend van ‘jonge start-up ’ tot ‘ervaren oude rotten’ uit het vak of eigenlijk beter, de ‘oude rotten’ uit de psychologische zorg. Ik vond het opvallend dat gedurende de hele dag NIET werd gesproken over bespa­­rin­gen op het gebied van animal Health Vanzelf­spre­kend kwam het onderwerp ptss aan de orde, maar niet in de context van veteranen. Over­­heersend lag de aandacht bij alle ontwikkelingen waar­mee wij als paarden-coach steeds meer mee te maken hebben en waarmee wordt gecon­fronteerd, en het centraal stellen van de cliënt. Wij van SC hebben een mooie module ontwikkeld om mensen die werkzaam zijn als brandweerman, politie, NS- machinisten en ambulance personeel te helpen. PTSS is helaas niet altijd te voorkomen maar wel te verlichten en te leren omgaan. Als iemand in je gezin ptss heeft dan is dat een impact op het hele gezin. Wij helpen daarom ook het hele gezin doormiddel van Systemisch coachen. Meer weten of aanmelden www.Sensiblecoaching.nl of mail( altijd binnen 24uur antwoord) Sensible Coaching heeft in begin 2019 een pilot gehouden voor 5 machinisten van de NS. Alle hadden PTSS na diverse gevallen van zelfdoding maar ook door agressie in de trein. Een ex machinist had destijds een schikking gekregen en zat ziek thuis. Door het coaching-traject van SC te volgen is hij nu instaat om als vrijwilliger te werken, hij denkt er zelfs over om weer contact te gaan zoeken met zijn vorige werkgever.  

Kracht!

Kindercoaching is een ruim begrip. De meeste mensen kennen de "gewone" kindercoach wel. Voor kinderen is coaching met dieren een heel krachtig middel om ze weer lekker in hun vel te laten zitten. Stevig in je schoenen staan hoort tegenwoordig bij deze maatschappij. Maar lukt dat ieder kind? De pony’s voelen kinderen feilloos aan. Door het doen van leuke en leerzame oefeningen naast en met paarden ontdek je hoe je steeds meer en beter jezelf kunt worden!   Vandaag een mooie oefening, de kracht van communicatie. Wat een topper is deze meid. Een paar weken geleden kwam zij samen met haar moeder bij mij in de praktijk. Angst voor paarden, verlegen een echte kat uit de boom kijker. Daarom begonnen, veilig achter een touwtje, paarden pikken/ scannen hun omgeving met hun reukorgaan. De reuk is dus het belangrijkste ‘contactmiddel’ van een paard, vooral op de korte afstand. Een paard kan ook contact maken met een touwtje ertussen😉 Na deze ervaring en twee weken later komt zij weer bij ons op de manege. We gaan eerst maar gedag zeggen aan alle 16 pony’s, ze trekt haar moeder mee want ook zij moet meelopen. Nadat we alle pony’s begroet hebben krijgt mama een kop koffie en gaan het meisje en ik aan het werk. Beetje verlegen maar geheel zelfstandig loopt ze naar een pony toe en zegt ze “ deze, deze pony wil ik”. Dat mag, maar ga je hem dan ook zelf borstelen? Dat is natuurlijk heel spannend, maar ze knikt ja en zegt er snel achteraan “ met jou”, nou dat is geen probleem. Na het eerste contact met pony Jaap, gaan we de bak in. Aan het touwtje, Jaap zelf meenemen dat gaat net nog te snel. Maar Jaap mag even loslopen in het afgezette gedeelte, daarna vraag ik haar of ze Jaap durft te aaien, ze denkt, kijkt naar haar moeder die achter het glas staat in de kantine, kijkt naar mij, de onzekerheid, paniek komt naar boven, ik zie de tranen in haar ogen opkomen, ik zeg haar dat niets hoeft, ze zegt “ik kan dat niet”. Wat als we Jaap nu eerst aan een touwtje doen, dan houd ik hem vast en jij kunt hem dan aaien? Goed plan! En zo waren we weer een stapje verder. Weer een stapje dichterbij, dichterbij het woordje vertrouwen. We zijn weer een paar weekjes verder en daar komt een huppelende jonge dame binnen “ hoi, zegt ze, mag ik weer met Jaap”. We gaan eerst even gedag zeggen tegen de pony’s, daarna gaan we met een andere pony aan de slag. Ze loopt mee naar de stal van Laska, samen doen we het halster om en nemen haar mee naar de bak. Ze ziet een hindernisbaan en zegt direct” uhm wat moet Laska nu doen”? Nou zeg ik, jullie gaan samen iets doen. Ze krijgt uitleg en mag het zelf proberen. Nee! Dit kan ik niet, en zoekt oogcontact met haar moeder en wil eigenlijk naar de deur lopen. Ik vraag haar rustig wat ze niet kan, zullen we het eerst eens proberen, misschien heb jij wel gelijk en kan Laska dit niet. We testen het uit en na enkele minuten kan zij en de pony het hele parcours lopen. De volgende opdracht was: bedenk een parcours voor mama en dan mag mama het ook een keer proberen. Mama werd erbij geroepen en kreeg uitleg en aanwijzingen van haar dochter en zo hadden zij beide een dikke pluim verdiend. Het motiveren en stimuleren om het toch zelf te doen, een kind met zelfvertrouwen durft fouten te maken, dat is ook heel goed voor je brein. We zijn aangekomen bij een van de laatste sessies, tijd om te gaan afbouwen, het is voor degene die in het coaching traject zit ( helemaal voor kinderen) belangrijk om goed af te bouwen. Kinderen gaan zich vastklampen aan het paard en zij moeten leren dat zij zelf de kracht bezitten, zelf de kracht zijn, niet dat paard. Als het kind in onze ogen zover is om te kunnen afbouwen, zal dit advies in eerste instantie met de ouders worden besproken. Natuurlijk kan gezamenlijk besloten worden dat voortgang van de huidige 2e fase coaching preventief wordt voortgezet.   Deze knappe dame is nog niet klaar maar wat gaat ze goed. Het verlegen meisje dat zich vaak terug trok, weinig sprak, veel buikpijn had en alleen maar in haar moeder kroop en vast klampte. Komt los, voelt zich sterk en durft te zeggen wat ze wel en niet prettig of lastig vindt. Zij heeft nu 4 sessies gehad.  Het aller belangrijkste wat wij kinderen leren is eigenwaarde, kinderen worden niet geboren met eigenwaarde. Dat moeten worden opgebouwd. Ze moeten weten dat ze bijzonder zijn, ze moeten fouten maken, keuzes maken, je mag verdrietig zijn. Kortom een positief zelfbeeld! En als een kind een paard van minimaal 400kg in beweging kan krijgen, kunt zorgen dat het paard stopt wanneer zij dat wil, reken maar dat het kind groeit, reken maar dat dit een boost voor het leven is wat stelt die pestkop dan nog voor, die kan jij ook aan😉 Een coaching-traject van een kind bewandel je samen< ouders worden tijdens dit traject ook uitgenodigd om een oefening te doen of een opdracht voor thuis te maken. Ieder kind is uniek, geen één programma is hetzelfde, mail of bel voor de mogelijkheden.

Bezoek aan Engeland

Het bezoek aan het Engelse Yorkshire/Leeds is helaas al over maar dat neemt niet weg dat we kunnen terugblikken op een erg geslaagde reis naar The Farm. Het begrip gezondheid en gezondheidszorg is al lang niet meer beperkt tot medisch gerichte taken maar is een draaischijf van taken en verantwoordelijkheden rondom de begrippen leven, wonen, participeren en welbevinden. In Engeland en Amerika zijn ze al veel verder en langer aan het werk met paarden. Paardentherapeuten zijn daar ook heel normaal😅Nederland doet ook al aardig mee. We leren veel van elkaar en gelukkig staan beide landen dan ook open tot samenwerking. Engeland besteed veel aandacht aan PTSS patiënten en zet daarbij dan ook de paarden in. Dit doen zij door middel van het paard te verzorgen en zij mogen ook paardrijden. De mensen komen dan voor een bepaalde tijd(ochtend of middag) naar de plaatselijke Manege en gaan dan het paard verzorgen. Het coachen wat wij doen en de oefeningen naast het paard is voor hen vrijwel vreemd. Wat is het toch fijn om krachten te bundelen en te mogen meekijken in de praktijk. Ik vond het opvallend dat gedurende de hele dag NIET werd gesproken over bespa­­rin­g  op het gebied van animal therapy, hier in Nederland, als ik ergens kom, vragen ze eerst wat het kost of wie dit gaat betalen. Kortom een hele verrassing en fijne ‘werk’plek in Leeds. Bedankt voor de uitnodiging Dr. Simon Kennedy Psychologisch, PsychD, HCPC - Clin. Psych. “Dr. S. biedt privéklinieken in Leeds en biedt zeer gespecialiseerde psychologische therapie om een ​​breed scala aan problemen aan te pakken, waaronder Angst • Depressie • Post-traumatische stress-stoornis. Het directe werken met een paardencoach was voor hem nieuw. In 2020 komt hij bij ons in Nederland.

Even een dag uit september

Een week vol emoties en zo waardevol, love my job, soms heel intens en ook ik heb af en toe moeite met loslaten. Mijn week begon op de vroege maandagochtend met direct wel een emotie momentje of,....gevoelens🧐 Emoties/gevoelens het blijft lastig, hoe zit dat nou? Het is makkelijk ze te verwisselen maar er is een verschil tussen emoties en gevoelens. Om te beginnen en misschien handig om te weten ze staan voortdurend in verbinding met andere aspecten van je menselijke natuur. Wat ik ook altijd even benoem wat heel relevant is, is namelijk instinct en intuïtie. Gevoel gaat dieper dan emoties maar is vaak minder heftig. Gevoel heeft meer met je persoonlijkheid te maken terwijl emoties te maken hebben met een bepaalde situatie. Om niet te veel in te gaan op de materie emotie/gevoelens😉 Wil ik jullie een inkijk geven in de week van Sensible Coaching. Waar voor mij als coach weer een hoop emotie en gevoelens bij kwamen kijken. Zo mocht ik een bezoek brengen aan de (vroegere) gevangenis. Nu het Oranje Hotel. Toen ik daar rondliep, het golft van het ene uiterste naar het andere. Realiseerde ik dat er bij mijn moeders verdriet nog altijd de boosheid zat. Wat hebben deze mensen het zwaar gehad en ik vraag mij ook oprecht af” wat hebben wij hiervan geleerd”. De periode '40-'45(deze dus ook tentoongesteld) is doordrenkt van emoties. Dat de emoties na zoveel jaar nog niet voorbij zijn, is in elk geval wel duidelijk. Ook bij mij komt het binnen, de kleine cellen, de teksten op de muur en de DODENCEL nr 601. Ik sta voor de houten deur en krijg me een zwaarte over mij heen, hele erge druk op mijn hoofd, beknellend en benauwd,.....ik moet echt even bijkomen. Gelijker tijd denk ik aan mijn werk, wat hebben deze mensen het psychisch zwaar gehad. Wat een leed. Vandaag aan de dag hebben kinderen van verzetsstrijders het nog altijd moeilijk en blijven worstelen met trauma's van de Tweede Wereldoorlog. Dat zie ik ook terug in het gezicht van mijn moeder terwijl wij hier rondlopen. Ook mijn moeder is een oorlogskind en hoort nog altijd de Duitsers lopen op de houten vloeren met hun grote laarzen( zo verteld zij dat ons) PTSS! Gelukkig gaan we er steeds meer over horen en kunnen we ook steeds meer mensen helpen. Ook deze week bij S.C. Tien jaar geleden haalde ik iemand uit een brandende auto. De beelden, de geur, het was alsof hij het steeds bij zich droeg. Deze brandweerman kunnen wij hulp bieden en dat doen wij ook. Als je niets met deze emoties doet, kun je er lichamelijk ziek van worden. Sommige van ons of van de slachtoffers voelen niets meer. Helemaal geen emoties voelen geeft je leven een zinloos bestaan. Het lijkt wel of mijn lijf en hoofd niet met elkaar verbonden zijn. Nu ik deze week zo doorneem voor mezelf komen er weer allemaal emoties los, wat een bijzondere dag en wat een bijzondere week. Vandaag heeft me geleerd dat ik dingen los mag laten, dat loslaten is voor sommige nog een ontzettend leer proces. Een week met een dikke vette eerbetoon aan de verzetsmensen en eigenlijk aan alle mensen die voor ons land staan.   Het paard reageert op wat er is of misschien beter: op wat er ontbreekt.   Sensible Coaching. Wat een mens niet altijd zeggen kan......    

De dagen zijn te kort

De uren vliegen voorbij en de meeste mensen onder ons vinden het weekend altijd belachelijk kort duren! Bij mij is dat ook wel zo hoor maar ook de "gewone" doordeweekse dagen gaan snel voorbij. We zitten al bijna bij de kerst en zo dus ook bij een Nieuwjaar, ......nog even niet aandenken. Soms zou ik willen dat een dag 26 uur telt. Zeker nu aan het einde van het jaar, alles nog afronden en ook thuis aandacht en tijd voor elkaar zo met de feestdagen, Heerlijk! Even terug naar de BLOG,......Het leek me al lange tijd leuk, maar hoe hou je zoiets bij, hmmmmm? Dit is het punt waar ik het even kort over wil gaan hebben. We maken zo ontzettend veel mee en krijgen zo ontzettend veel medeleven en vragen. Ik wil graag een kijkje geven in het leven/werk van S.C door middel van deze blog. Zoals je kunt zien (aan de datum) lukt het mij helaas niet om onze mooie ervaringen, verhalen van cliënte, bezoekjes aan het buitenland met jullie te delen. Nu probeer ik wel Face Book en Insta bij te houden met regelmatig iets te posten. Laten we afspreken dat ik het nieuwe jaar 1x per maand een stukje schrijf over S.C. Korte update: We zijn druk bezig op scholen o.a. het MBO, zowel het agrarische onderwijs als het pedagogische (PW3&4). Wat doen wij daar dan: Seminar(over een bepaald onderwerp nieuwe kennis te verkrijgen)workshop en daarbij actief aan de slag gaan met praktijkvoorbeelden, Lezing over paarden coaching algemeen. Wij blijven ons ontwikkelen en ik hoop dat jij dat ook doet. Er is een gillend tekort aan kennis, en zorg. Wij hebben paardencoaches nodig! Eerlijk is eerlijk, soms word ik er ook wel een beetje moe van om het vak paarden coaching te moeten gaan verdedigen. Gelukkig staan steeds meer mensen er voor open en komen er dus ook steeds meer échte interessante vragen. Je werk wordt vaak interessanter en leuker van nieuwe inzichten, ideeën en methodieken. Een opleiding tot paardencoach kan een hele mooie aanvulling zijn als jij bijvoorbeeld een opleiding in de zorg volgt maar natuurlijk ook als jij een opleiding paarden/dierhouderij volgt. Meer weten? *Mail *Stuur een WhatsApp *Bel 0651374630